Z kart historii

 

Nieprzetarty Szlak w Szkole Podstawowej Nr 19  w Toruniu

Opracowanie: Katarzyna Brożek i Małgorzata Augustynowicz

ZNACZEK ns

„Nieprzetarty Szlak”, którego korzeni należy szukać we Lwowie w roku 1911, reaktywowany, powrócił do Polski w 1958 roku dzięki dh Marii Łyczko. Ona to dzięki kursom w Rabce wychowała kadrę instruktorów , a ci rozpropagowali  ruch programowo – metodyczny „Nieprzetartego Szlaku” po całym kraju.

DH Łyczko myśl

Dh Łyczkohm Maria Łyczko

gh Łyczko tablica

Aby uhonorować długoletnią działalność dh Łyczko, na budynku Domu Wycieczkowego „Turbacz” w Rabce, gdzie odbywały się kursy instruktorów NS, wmurowano pamiątkową tablicę z okazji 50- lecia Nieprzetartego Szlaku.

instruktorzy 01

od lewej: Katarzyna Brożek, Daniel Brożek, Teresa Pliszka, Barbara Różycka, Janina Zdrojewska, Ewa Duda, Jolanta Krezymon, Małgorzata Augustynowicz

instruktorzy funkaInstruktorzy NS w czasie X Zlotu w Funce

 

Pierwszą drużynę harcerską Nieprzetartego Szlaku w Szkole Podstawowej Specjalnej Nr 19 (obecnie Zespół Szkół Nr 6 w skład którego wchodzą: Szkoła Podstawowa Nr 19 im. bł. ks. S.W. Frelichowskiego oraz Gimnazjum Nr 19 im. bł. ks. S.W. Frelichowskiego  ) założyła w 1968 roku dh Arkadia  Lewandowska, stając się pierwszą drużynową NS. W 1972 roku drużynę przejęła dh Janina Zdrojewska. Obok drużyny harcerskiej, szybko powstała gromada zuchowa, którą poprowadziła Ewa Plaskiewicz, w ten sposób na terenie szkoły zaczął działać szczep harcerski. Gdy w 1978 roku funkcję Komendanta Szczepu objęła dh Katarzyna Brożek, drużyny harcerskie i zuchowe stały się bazą metodyczną dla referatu Nieprzetartego Szlaku Komendy Chorągwi ZHP w Toruniu. W pracę referatu NS w latach 80-tych zaangażowali się harcerze i instruktorzy ze Studenckiego Kręgu Instruktorskiego UMK. Z czasem wielu z nich współpracę zamieniło na pracę w NS-ie. Od 1985 w szkole działało kilka samodzielnych zastępów (z czasem przekształconych w drużyny) prowadzonych przez instruktorów z SKI. Łączyły nas: numer -75 Toruńska Drużyna Harcerska, bohater drużyny – Jan Brzechwa, wspólne wyjazdy na zloty, obozy i zimowiska. Pracowaliśmy według własnych planów pracy nastawiając się na rozwijanie obrzędowości harcerskiej, poznawanie technik harcerskich, tworzenie wspaniałej atmosfery. Były więc zbiórki w terenie z ogniskiem, podchody, gry, wyjazdy na biwaki i wycieczki, zdobywanie sprawności i stopni harcerskich, wieczory spędzone na śpiewankach i nauce pląsów. Podsumowaniem naszej śródrocznej pracy był każdorazowo zlot, obóz i zimowisko. W ciągu kilku lat przez zastępy „Dzików”, „Kleksów”, „Smurfów”, „Lisów” i „Kaczek Dziwaczek” przewinęły się dziesiątki dzieci, z których co najmniej połowa pracowała systematycznie przez cały czas nauki w szkole. Instruktorami prowadzącymi zbiórki/zastępy byli w tym czasie: Jola Borzuchowska, Dorota Masłowska i Karolina Hospodar (studentki matematyki), Jacek Błeszyński (student pedagogiki), Agnieszka Wściubiak (studentka biologii), Małgorzata Augustynowicz (studentka chemii). Nad wszystkim czuwała dh. Kasia Brożek (komendant szczepu), na której spoczęły wszelkie obowiązki organizacyjne i która wraz z mężem dh Danielem – była inicjatorką i organizatorem wszystkich większych imprez „Nieprzetartego Szlaku” – obozów, zlotów, narad, zimowisk. Im zawdzięczamy możliwość poznania różnych zakątków Polski, nawiązania nowych znajomości i przyjaźni oraz bardzo dobrych stosunków z dyrekcją szkoły.

Rok 1989/90 to czas, gdy grono instruktorów prowadzących drużyny w Szkole Podstawowej Specjalnej Nr 19 kończyło studia, a co za tym idzie – liczba drużyn w Szczepie zmniejszyła się znacznie. Jedna z nich przeniosła swą działalność na teren Szkoły Podstawowej Nr 25 przy Ośrodku Szkolno Wychowawczym w Toruniu.

„Powrót do świetności” rozpoczął się wraz z przeprowadzką do nowego budynku szkoły przy ul. Dziewulskiego. W takich okolicznościach reaktywowana została 75 Toruńska Drużyna Harcerska, w której zaczęły działać trzy zastępy prowadzone przez doświadczone harcerki wywodzące się z poprzednich drużyn oraz drużyna zuchowa. W roku szkolnym 1990/91 instruktorami NS były: Kasia Brożek – szczepowa, Małgosia Augustynowicz – drużynowa 75 TDH i Paulina Markowska – drużynowa zuchów. Rok później drużyna harcerska zyskała kolejnego instruktora – dh Marzenkę Kossewską (studentkę mat-fiz), która przejmować zaczęła opiekę nad zastępem męskim. Systematycznej pracy zawdzięczamy to, że wypracowaliśmy swoje obrzędy i zwyczaje, sposób pracy, ugruntowaliśmy pozycję wśród drużyn hufca toruńskiego biorąc aktywny udział w imprezach takich jak: złazy, zloty, rajdy, festiwale, igrzyska sportowe, wybory miss itp. Byliśmy organizatorami imprez dla uczniów szkoły. Wiele razy zdobywaliśmy wyróżnienia i nagrody rywalizując z dziećmi ze szkół masowych. Efekty naszej pracy widoczne były w czasie wyjazdów na obozy, zimowiska i zloty Nieprzetartego Szlaku. Coraz więcej dzieci – zwłaszcza chłopców pociągał harcerski sposób spędzania czasu. Powoli rozszerzał się zastęp „Pająków” i w grudniu 1994 roku dokonaliśmy podziału drużyny na męską i żeńską. Drużynową 75 Toruńskiej Drużyny Harcerzy została dh Marzena Kossewska. Gromadę zuchową prowadziła dh Dorota Tomalska (studentka pedagogiki), a następnie Joanna Majrowska. W trudnych chwilach do pracy motywowały nas słowa Janusza Korczaka

„Bez pogodnego i pełnego dziecięctwa, całe życie jest potem kalekie”.

75 TDH NS 01

75 TDH NS 02

75 TDH NS 03

75 TDH NS 04

75 TDH NS 05

75 TDH NS 06

75 TDH NS 07

75 TDH NS 08

75 TDH NS 09

75 TDH NS 10

75 TDH NS 12

W dobie reformy oświaty programy ZHP wplatały się w programy edukacyjno-wychowawcze i profilaktyczne, co pozwalało na organizację międzyszkolnych konkursów: „Paszport do Europy” i „Ekolandia”. W roku szkolnym 2009/2010 w ramach przygotowań do nadania imienia włączyliśmy całą społeczność szkolną do realizacji Projektu „Ku wartościom”. Tradycje harcerskie oraz związany z Chełmżą i Toruniem życiorys błogosławionego ks. S. W. Frelichowskiego stanęły za wzór obok osoby Marii Montessori i Alberta Schweitzera. Na zakończenie projektu cała społeczność szkolna zadecydowała o wyborze kandydata na Patrona. W roku szkolnym 2010/2011 harcerze włączyli się w przygotowania do nadania imienia i uczestniczyli w uroczystości nadania szkołom wchodzącym w skład Zespołu Szkół Nr 6 w Toruniu imienia bł. ks. S. W. Frelichowskiego . W 2010 roku grupa harcerzy z naszej szkoły uczestniczyła w Warsztatach Artystycznych zorganizowanych przez Główną Kwaterę ZHP oraz PFRON w Załęczu. Oto wspomnienie o tym wyjeździe Violetty Cieślińskiej:

„W czasie wakacji, dwa tygodnie spędziłam z synem Kacprem w malowniczym miejscu o nazwie „Nadwarciański Gród” w Załęczu. Jest to ośrodek szkoleniowo – wypoczynkowy ZHP. W czasie całego pobytu każdy dzień wypełniony był różnorodnymi zajęciami. Kacper miał okazję uczestniczyć w zajęciach sportowych, teatralnych, plastycznych, śpiewał piosenki przy ognisku, chodził na piesze wycieczki, zbierał grzyby, uczył się jeździć na rowerze, płynął promem, budował szałasy w lesie, był na basenie i w gospodarstwie agroturystycznym, gdzie próbował karmić i doić kozy. Wszystkie te zajęcia służyły jego rozwojowi, uczyły samodzielności i zaradności. A co najważniejsze Kacper jako dziecko niepełnosprawne miał okazję przebywać, bawić się i uczestniczyć w życiu swych zdrowych rówieśników. Była to dla Niego prawdziwa harcerska przygoda. Przygoda, która i mnie – nauczyciela edukacji wczesnoszkolnej wiele nauczyła.”

W ramach przygotowań do obchodów 100 – lecia naszej szkoły aktywnie realizowaliśmy zadania „Zaduszkowe wspomnienia”. Hm  Kasia Brożek odnalazła wraz z uczniami groby pracowników i uczniów szkoły. Kontynuuje zwyczaj poprzez uzupełnianie wspomnienia na stronie internetowej w przypadku śmierci członka społeczności szkolnej.
Poznawaliśmy też postać Janusza Korczaka i Prawa Dziecka w ramach Roku Korczaka – 2012. 30 listopada 2012 r. na podsumowanie obchodów przygotowaliśmy inscenizację pt. „Chcemy być wolni”.

W latach 1975 – 1995 na terenie Chorągwi Toruńskiej zorganizowanych zostało 20 Zlotów Nieprzetartego Szlaku, na których w Rudniku k/Grudziądza, Funce, Bachotku, Golubiu -Dobrzyniu, Toruniu lub Kołobrzegu co roku przez cztery dni świetnie bawiło się od stu do czterystu dzieciaków. Festyny sportowo–rekreacyjne w ramach zlotów nazywaliśmy „Iskierką radości” i rzeczywiście kolejne imprezy wywoływały uśmiechy na twarzyczkach dzieci, którym codzienne życie często nie szczędziło smutków i trosk.
Organizacja Zlotów NS wymagała wielu zabiegów, ale przede wszystkim pozyskiwania sponsorów, którzy wspomagali nas organizując transport, dofinansowywali wyżywienie, noclegi i nagrody. W 20 zlotach wzięło udział 3475 uczestników. Za tę pomoc należą się im ogromne podziękowania! Od 1980 roku Szczep NS włączył się w organizację obozów i zimowisk Nieprzetartego Szlaku. Dzięki temu zamiast spędzać czas na ulicy lub w domu, dzieci z niezamożnych lub dysfunkcyjnych rodzin po raz pierwszy zanurzyły stopy w morzu, zwiedziły Trójmiasto, Warszawę, Kraków, Zakopane, Puszczę Knyszyńską i Białowieską, Kłodzko, Bielsko–Białą, Szczecin, Kołobrzeg, Koszalin, Olsztyn, Malbork. Mogły też wyruszyć na szlaki turystyczne Bieszczad, Karkonoszy, Tatr, Gorców czy Pienin. Wyjazdom na akcję letnią i zimową harcerze zawdzięczali poznanie wielu zakątków naszego kraju, ale też Pragi, Lwowa, Grodna czy Frankfurtu n/Odrą.
Obozów, zimowisk i Zlotów nie udałoby się zorganizować, gdyby nie niezawodne grono ludzi – instruktorów.

 

Reklamy